Linki UTM w sklepie: oznaczanie kampanii i źródeł sprzedaży

1. Poznaj parametry i ich role.

Link z oznaczeniami wygląda tak: twojsklep.pl/buty?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=wyprzedaz_jesien_2026. Część po znaku zapytania nie zmienia strony, którą zobaczy klient. Przekazuje tylko opis wizyty narzędziu analitycznemu. Kolejne parametry łączy znak &.

Google zaleca, by w każdym oznaczonym linku używać co najmniej trzech parametrów: utm_source, utm_medium i utm_campaign. Brakujące pola pojawiają się w raportach jako „(not set)”. utm_content przydaje się, gdy w jednej wiadomości lub reklamie masz kilka linków do tej samej strony, a utm_term służy głównie do słów kluczowych w kampaniach w wyszukiwarce. Wartości parametrów rozróżniają wielkość liter: dla Google Analytics „Newsletter” i „newsletter” to dwa różne źródła.

2. Spisz słownik nazw przed pierwszą kampanią.

Najczęstszy kłopot z UTM to nie brak oznaczeń, tylko kilka nazw tego samego kanału. Jedna osoba wpisze „facebook”, druga „fb”, trzecia „Facebook”. W raporcie powstaną trzy wiersze, a sprzedaż z jednego kanału rozłoży się na nie. Dlatego przed pierwszą kampanią przygotuj krótki arkusz z dozwolonymi wartościami źródła i medium i udostępnij go wszystkim, którzy tworzą linki: agencji, osobie od newslettera i partnerom.

Medium dobieraj tak, żeby narzędzie rozpoznało kanał. Google Analytics 4 przypisuje ruch do domyślnych kanałów według reguł: medium „email” trafia do kanału E-mail, „affiliate” do afiliacji, a medium zaczynające się od „paid” lub zawierające „cp”, razem ze źródłem z listy serwisów społecznościowych, do płatnych social mediów. Wymyślone medium, np. „newsletter” zamiast „email”, może nie pasować do żadnej reguły i trafić do grupy Unassigned. Dla kanałów spoza tych reguł, np. współprac z twórcami, możesz w GA4 utworzyć własną grupę kanałów.

3. Oznaczaj tylko linki prowadzące do sklepu z zewnątrz.

UTM służy do opisania wejścia spoza sklepu. Nie dodawaj go do banerów na stronie głównej, linków w menu ani przycisków w koszyku. Klient, który przyszedł z reklamy i kliknął oznaczony baner wewnętrzny, może zostać opisany tak, jakby przyszedł z „kampanii” na Twojej stronie, a prawdziwe źródło wizyty zniknie z raportu. Do mierzenia banerów wewnętrznych używaj zdarzeń kliknięć.

Sprawdź też kampanie płatne. Google Ads i Meta mogą same dopisywać do linków swoje identyfikatory kliknięć, np. gclid lub fbclid. Nie usuwaj ich podczas edycji adresu. Jeżeli dodajesz ręczne UTM do reklam, stosuj ten sam słownik co w pozostałych kanałach, żeby ta sama kampania nie występowała w raportach pod dwiema nazwami.

4. Sprawdź link przed publikacją.

Otwórz gotowy link w oknie prywatnym przeglądarki i sprawdź adres po załadowaniu strony. Przekierowania, np. z http na https, z wersji bez www albo ze skracacza linków, czasem gubią parametry. Jeśli po wejściu w adresie nie ma już fragmentu z utm_, wizyta nie zostanie opisana tak, jak planujesz. Upewnij się też, że strona docelowa istnieje i pokazuje ofertę, o której mówi kampania.

Linki zapisuj w jednym arkuszu: data, kanał, pełny adres, osoba odpowiedzialna. Ułatwia to późniejsze odczytanie raportu i poprawę błędu w trakcie kampanii. Po publikacji zajrzyj do raportu ruchu bieżącego lub źródeł i sprawdź, czy nowa kampania pojawia się pod zaplanowaną nazwą. Lepiej poprawić link po pierwszej godzinie niż po tygodniu.

• Parametry są widoczne w adresie po wszystkich przekierowaniach.
• Wartości są zapisane małymi literami i zgodne ze słownikiem.
• Link nie prowadzi do strony z błędem ani do pustej kategorii.
• Kampania pojawia się w raporcie pod zaplanowaną nazwą.

5. Odczytaj źródła razem ze sprzedażą.

Oznaczony link opisuje wizytę, a nie zamówienie. Żeby zobaczyć sprzedaż przy źródle, narzędzie musi połączyć zakup z wcześniejszą wizytą. Część zamówień zawsze zostanie bez źródła: klient mógł zmienić urządzenie albo wrócić po czasie dłuższym niż okno atrybucji, a w części narzędzi znaczenie ma też zgoda na pomiar. Takie zamówienia powinny być widoczne osobno, a nie doliczane do wejść bezpośrednich.

We Flowpeek źródło wizyty jest rozpoznawane z parametrów linku i strony odsyłającej, a sesje bez dowodu pozyskania są liczone osobno jako nieprzypisane. Jeśli po starcie kampanii rośnie udział wejść bezpośrednich lub nieprzypisanych, zacznij od sprawdzenia linków, zanim ocenisz sam kanał. Sposób przypisania sprzedaży źródłom zależy od modelu atrybucji, więc przy porównaniu kampanii zapisz, którego modelu używasz.